Η ΑΝΑΠΝΟΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΑΣΚΗΣΕΩΝ
Τρίτη, 23 Μάρτιος 2010 21:44    PDF Εκτύπωση E-mail
AddThis Social Bookmark Button

Αναπνοή καλείται η διαδικασία με την οποία ο άνθρωπος παίρνει αέρα/οξυγόνο κι αποβάλλει διοξείδιο του άνθρακα.  
Αναπνευστικές κινήσεις καλούνται το σύνολο των κινήσεων με τις οποίες μπαίνει αέρας στο αναπνευστικό μας σύστημα και βγαίνει έτσι ώστε να γίνεται «ανανέωση» του.
Εισπνοή καλείται η αναπνευστική κίνηση με την οποία «βάζουμε» αέρα και εκπνοή η αναπνευστική κίνηση με την οποία «βγάζουμε» αέρα.
Η εκπνοή γίνεται παθητικά με την επαναφορά των πλευρών και του διαφράγματος στη θέση τους και την ελάττωση του όγκου των πνευμόνων.
Ως σωστή αναπνοή (εισπνοή - εκπνοή) θεωρείται εκείνη κατά την οποία η διαστολή των πνευμόνων συναντά τη μικρότερη αντίσταση και κατά την οποία γίνεται η μεγαλύτερη πρόσληψη όγκου αέρα.

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ
Κατά την εισπνοή το διάφραγμα κατεβαίνει και αυξάνεται η κάθετος διάμετρος του θώρακα ώστε να μπορούν οι πνεύμονες να προσλάβουν περισσότερο αέρα (μεγαλύτερη διάταση). ταυτόχρονα συστέλλονται οι έξω μεσοπλεύριοι με  αποτέλεσμα τη μετακίνηση των πλευρών προς τα πάνω κι έξω οπότε αυξάνεται η προσθοπίσθια κι η εγκάρσια διάμετρος του θώρακα. Με αυτή τη διαδικασία αυξάνεται ο όγκος της θωρακικής κοιλότητας και ο αέρας μπαίνει από το εξωτερικό περιβάλλον στους πνεύμονες λόγω διαφοράς πίεσης.
Η εισπνοή γίνεται παθητικά με την επαναφορά των πλευρών και του διαφράγματος στη θέση τους και την ελάττωση του όγκου των πνευμόνων. Με τον τρόπο αυτόν ο αέρας βγαίνει προς τα έξω.
Οι αναπνευστικές κινήσεις (εισπνοή κι εκπνοή) γίνονται από τον θώρακα, τις πλευρές, τους αναπνευστικούς μυς και το διάφραγμα. Έχουν κέντρο στο κεντρικό νευρικό σύστημα και το κέντρο αναπνοής στο προμήκη μυελό που δίνουν διαταγές στους μυς του θώρακα και στο διάφραγμα διαμέσου των νεύρων.
Ο αέρας περνάει από τις αναπνευστικές οδούς, θερμαίνεται, καθαρίζεται και φθάνει στις πνευμονικές αρτηρίες. Με τη συστολή και τη διαστολή του θώρακα ο αέρας μπαίνει και βγαίνει στις πνευμονικές κυψελίδες των πνευμόνων. Με το κενό που σχηματίζεται με την διεύρυνση του θώρακα αναρροφάται αέρας, ενώ το αντίθετο συμβαίνει στη συστολή του θώρακα (αποβολή).
Στις κυψελίδες το οξυγόνο του εισπνεόμενου  αέρα περνάει το τοίχωμά τους και εισχωρεί στα τριχοειδή. Εκεί το οξυγόνο μαζί με την αιμοσφαιρίνη των ερυθρών σχηματίζει την οξυαιμοσφαιρίνη που το μεταφέρει σε όλους τους ιστούς.
Το οξυγόνο μπαίνει atoledo στα κύτταρα με τη βοήθεια των ενζύμων των κυττάρων. Το διοξείδιο του άνθρακα που θα προέλθει από τις καύσεις θα μεταφερθεί στους πνεύμονες για να απομακρυνθεί τελικά με την εκπνοή.
Ο πνεύμονας είναι το κέντρο ανταλλαγών και το casino pokies online αίμα ο μεσάζοντας. Το αίτιο ανταλλαγής των αναπνευστικών κινήσεων είναι η διαφορά πίεσης μεταξύ αίματος κι αέρα. Ερέθισμα για το αναπνευστικό κέντρο είναι η αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα (υπερκαπνία) και η ελάττωση του οξυγόνου (ανοξία) στο αίμα.
Κατά την αναπνευστική κίνηση speelautomaten online που ονομάζεται εισπνοή το διάφραγμα συσπάται και κατεβαίνει, επιτρέποντας στους πνεύμονες να διασταλούν προς τα κάτω και να online casino φουσκώσουν (εισπνοή), ενώ η κοιλιακή χώρα κινείται προς τα έξω για να κάνει χώρο στους πνεύμονες. Ταυτόχρονα το στήθος ανοίγει προς τα έξω και τα πλευρά ανασηκώνονται.
Εάν η κοιλιά “ρουφηχτεί” προς τα μέσα κατά την διάρκεια της εισπνοής, αυτό θα έχει ως συνέπεια την είσοδο μικρότερου όγκου αέρα, παρ’ όλο που το “ρούφηγμα” της κοιλιάς αναγκάζει τον θώρακα να “ανοίξει” ακόμα περισσότερο προς τα έξω για να αντισταθμίσει την κίνηση. Αυτό το “ρούφηγμα” της κοιλιάς έχει ως συνέπεια το μπλοκάρισμα της προς τα κάτω κίνησης των πνευμόνων.
Κατά την άσκηση πρέπει να κρατάμε έναν σταθερό ρυθμό αναπνοής που να συμβαδίζει με τον ρυθμό κίνησης / εκτέλεσης της άσκησης.
Η εκπνοή θα πρέπει να γίνεται στην προσπάθεια, εκτός ειδικών περιπτώσεων, για να μπορέσει το σώμα να “αποσυμφορηθεί” από την υπερβολική ένταση.
Όταν εκτελούνται πλειομετρικές (έκκεντρες) επαναλήψεις (αρνητικό έργο), η εκπνοή θα πρέπει να γίνεται και κατά την άρση και κατά το κατέβασμα του βάρους (Εισπνοή - άνοδος βάρους με εκπνοή - σταμάτημα κι εισπνοή - κατέβασμα βάρους με εκπνοή).

ΑΠΑΡΑΒΑΤΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ !!! ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΠΟΤΕ  ΝΑ ΣΥΓΚΡΑΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΠΝΟΗ ΜΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΤΩΝ ΑΣΚΗΣΕΩΝ ΜΕ ΒΑΡΗ !!! ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΑΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΑΡΣΗ ΒΑΡΩΝ
Στις ασκήσεις που γίνονται με πλειομετρικό τρόπο η μεγαλύτερη ένταση διοχετεύεται κατά την προσπάθεια «συγκράτησης» της καθόδου του βάρους - άρα εκπνοή ΚΑΙ στην κάθοδο!
Γιατί δεν πρέπει να συγκρατούμε την αναπνοή μας;
Γιατί: Αυξάνεται η ενδοπνευμονική, η ενδοθωρακική και η ενδοκοιλιακή πίεση, περιορίζεται ο όγκος παλμού και η καρδιακή παροχή, αυξάνονται οι περιφερικές αγγειακές αντιστάσεις και η αρτηριακή πίεση, μειώνεται η φλεβική επάνοδος, αυξάνεται η φλεβική και η ενδοφθαλμική πίεση και επίσης η πίεση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Όλα αυτά μπορούν να δημιουργήσουν σοβαρά καρδιαγγειακά,  οφθαλμολογικά,  ωτικά, πνευμονικά και κοιλιακά προβλήματα (φαινόμενο «Βαλσάβα»).