ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕ ΤΟ ΑΓΧΟΣ!
Τρίτη, 23 Μάρτιος 2010 21:21    PDF Εκτύπωση E-mail
AddThis Social Bookmark Button

 

Τι είναι το άγχος;

Το άγχος “βασανίζει” καθημερινά εκατομμύρια ανθρώπους, σε όλα τα πλάτη και μήκη της γης, όλων των επαγγελμάτων, όλων των φύλων κι όλων των αποχρώσεων.  Το άγχος δεν πρόκειται για ένα “καινούργιο φαινόμενο”, δεν πρόκειται για “ασθένεια” με την στενή έννοια του όρου, ούτε και για κάτι που είναι ενάντια στην ανθρώπινη φύση. Είναι κάτι το "φυσιολογικό", μια “αντίδραση” του οργανισμού σε συγκεκριμένα ερεθίσματα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι απολύτως χρήσιμο γιατί προετοιμάζει το σώμα να αντεπεξέλθει επιτυχώς σε δύσκολες καταστάσεις, δηλαδή εκεί που χρειάζεται η μέγιστη σωματική ετοιμότητα.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, το άγχος είναι ένα φυσιολογικό συστατικό της συμπεριφοράς που "προειδοποιεί" το άτομο να αποφύγει μια συγκεκριμένη κατάσταση ή το προετοιμάζει για να την αντιμετωπίσει με πιο κατάλληλο τρόπο.

Αντίθετα όλες σχεδόν οι ιατρικές έρευνες δείχνουν ότι αυτό που αποκαλούμε “υπερβολικό άγχος” δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια κατάσταση που δημιουργείται από ψυχολογικά αίτια αλλά τελικά, σε πολλά άτομα, εκφράζεται με οργανικά προβλήματα. Αντίθετα όμως υπάρχουν  και άνθρωποι που ενώ βιώνουν πολύ έντονα αγχωτικές καταστάσεις, σπάνια έχουν άλλου είδους προβλήματα και κυρίως οργανικές ανωμαλίες.

Τα συμπτώματα της εκδήλωσης του άγχους, ποικίλουν ανάλογα με την πηγή προέλευσής του, τις γενετικές προδιαγραφές (“γενετικό κώδικα” - κληρονομικές καταβολές)  του κάθε ατόμου, την ιδιοσυγκρασία του και τον προσωπικό τρόπο αντίδρασης του στις διάφορες στρεσογόνες καταστάσεις.

Στρεσογόνα ερεθίσματα

Εντασιογόνα (στρεσογόνα) ερεθίσματα (stress) χαρακτηρίζονται όλες εκείνες οι καταστάσεις κατά τις οποίες ο οργανισμός υφίσταται κακουχία, με την ευρεία έννοια του όρου, σωματική ή ψυχολογική κι ακόμα και πνευματική, δηλαδή πόνο (“άλγος”), ασθένειες,  γενικά σωματικές κακώσεις, δραστικές ιατρικές θεραπείες όπως οι εγχειρήσεις,  έκθεση σε έντονο ψύχος ή σε πολύ υψηλή θερμοκρασία (ζέστη), υπερδιέγερση, ιατρική αναισθησία, λοιμώδους νόσους, ηλιοθεραπεία ή σολάριουμ, σάουνα,  ισχαιμική περίδεση σκέλους ή ακινητοποίηση του, οι “ειδικές” δίαιτες, καθώς και ιδιαίτερες ψυχολογικές επιβαρύνσεις όπως αίσθημα φόβου, οργής, ανησυχίας, αμηχανίας, εξαναγκασμό για λήψη απόφασης, συναισθηματικές διαταραχές, κ.λπ.

Η κατάλληλη σωματική δραστηριότητα αποτελεί “αποεντασιογόνο ερέθισμα” αλλά η σωματική δραστηριότητα που οδηγεί σε αυξημένη κόπωση ή έχει αυξημένη διάρκεια ή ένταση ή που γίνεται χωρίς την βαθύτερη επιθυμία του ατόμου ή χωρίς την κατάλληλη προετοιμασία ή που “απαιτεί” αυξημένη εγρήγορση και κινητοποίηση αποτελεί ισχυρό εντασιογόνο ερέθίσμα.

Συνήθεις πηγές άγχους

Οι συνηθέστερες πηγές άγχους είναι ο θάνατος συγγενικού προσώπου, ο χωρισμός, το διαζύγιο, κάποια σοβαρή ασθένεια ή ατύχημα, ο γάμος κι ειδικά η διαδικασία προετοιμασίας για αυτόν, η απόλυση από την εργασία, η αρνητική μεταβολή της συμπεριφοράς ενός οικείου ατόμου, διάφορα σεξουαλικά προβλήματα, η υποχρεωτική ή οικειοθελής αλλαγή εργασίας, η προσπάθεια εύρεσης εργασίας, η μακροχρόνια ανεργία, η μεταβολή της επαγγελματικής ευθύνης (αύξηση ή μείωση των υποχρεώσεων στον εργασιακό χώρο), η αλλαγή του περιβάλλοντος της κατοικίας, η μεταβολή στις κοινωνικές δραστηριότητες, η μεταβολή στις ώρες ύπνου και γενικότερα στις προσωπικές συνήθειες, τα ληξιπρόθεσμα χρέη, η μεταβολή της διάρκειας του ελεύθερου χρόνου, οι...διακοπές, η σωματική εμφάνιση, η προσπάθεια για αδυνάτισμα, η προσπάθεια για αυτοβελτίωση, ο... πρωταθλητισμός, η προσπάθεια κοινωνικής και επαγγελματικής εξέλιξης, κ.λπ

Τι μπορεί να προκαλέσει άγχος;

1.    Η σωματική εμφάνιση κι ό,τι συνδέεται με αυτήν.

2.    Οι υπερβολικοί, σε προσδοκίες, στόχοι.

3.    Ο καταναγκασμός για την υιοθέτηση ενός προγράμματος γυμναστικής ή/και δίαιτας.

4.    Η μη βελτίωση.

new no deposit online casinos 14.15pt; text-align: justify; text-indent: -14.15pt" class="MsoNormal">5.    Η “γνώμη” των άλλων.

6.    Η αποτυχία σωστής εκτέλεσης των ασκήσεων που συνδυάζεται ή όχι με κριτική.

7.    Ο φόβος ατυχήματος

Τρόπος αντίδρασης στο άγχος

Οι έρευνες συμφωνούν ότι κανένα άτομο δεν αντιδρά με australian online casino τον ίδιο τρόπο, στην ίδια αγχογόνα πηγή. Τα άτομα αντιδρούν ανάλογα με το ταμπεραμέντο και casino online την ιδιοσυγκρασία τους. Σύμφωνα με τις έρευνες αυτές οι άνθρωποι που ανήκουν στον τύπο [Α] αντιδρούν με τον χειρότερο τρόπο με αποτέλεσμα την πρόκληση προβλημάτων υγείας.

Στον τύπο [Α] ανήκουν best australian pokies συνήθως τα άτομα που είναι: Ευέξαπτα, Ντροπαλά, Ανυπόμονα, Πρόθυμα να επιφορτιστούν με τυχόν πρόσθετες ευθύνες, Καταθλιπτικά, online casino nbso Μοναχικά, Βιαστικά, Ανίκανα να χαλαρώσουν,  “Τρελά”  με την δουλειά τους, Νευρικά, Εντόνως ανταγωνιστικά - Επιθετικά - Υπερεργατικά.

Τα άτομα αυτά χαρακτηρίζονται “υψηλού κινδύνου” γιατί συνήθως το το επαγγελματικό τους στρες, μεταφράζεται αργά ή γρήγορα σε καρδιολογικό πρόβλημα.

Τι γίνεται όταν αγχωνόμαστε;

Το στρες δεν είναι τίποτα άλλο από μια αμυντική αντίδραση του οργανισμού σε αυξημένες απαιτήσεις. Αυτές οι απαιτήσεις μπορεί να είναι ψυχολογικές ή σωματικές. Συνήθως το παθολογικό στρες εκδηλώνεται με ένα αίσθημα αγωνίας ότι “κάτι θα συμβεί”, υπερένταση, ανησυχία, απροσδιόριστους φόβους και αϋπνία.

Το  παθολογικά αγχώδες άτομο έχει δυσκολία να συγκεντρωθεί, φοβάται ότι "τρελαίνεται" κι αρχίζει να πανικοβάλλεται. Τα ψυχικά ερεθίσματα προκαλούν και οργανικά συμπτώματα όπως ταχυκαρδία (αυξημένους καρδιακούς παλμούς), ναυτία, ζάλη, αστάθεια, τάση για λιποθυμία, εφίδρωση, τρέμουλο, ταραχή, "ασφυξία" κ.λπ.

Κατά την διάρκεια στρεσογόνων καταστάσεων παρατηρείται αυξημένη έκκριση αδρεναλίνης, αυξημένη έκλυση γλυκόζης στο αίμα, απελευθέρωση μεγάλων ποσοτήτων pokies online λιπαρών οξέων στο αίμα, αύξηση της μυϊκής δραστηριότητας κι επιτάχυνση του ρυθμού της αναπνοής.

Η αύξηση της αδρεναλίνης προκαλεί υψηλή πίεση αίματος κι υψηλή καρδιακή συχνότητα δηλαδή αυξημένους καρδιακούς παλμούς. Εκτός από την αδρεναλίνη αυξάνεται η παραγωγή αρκετών ακόμα ορμονών και χημικών του οργασμού, με jeux casino en ligne gratuit αποτέλεσμα την διαταραχή της φυσιολογικής βιοχημικής ισορροπίας.

Ο μόνος τρόπος για να “αντισταθμιστεί” η μεγαλύτερη παραγωγή αδρεναλίνης και να μειωθεί η ποσότητά της είναι η φυσική δραστηριότητα (κίνηση, γυμναστική, κ.λπ). Η αυξημένη όμως ένταση που δεν αντιμετωπίζεται με φυσική δραστηριότητα έχει σαν αποτέλεσμα τη σωματική, ψυχολογική και πνευματική κόπωση, την αδυναμία συγκέντρωσης, την ανορεξία ή την καταφυγή στις υπερβολικές ποσότητες φαγητού, τα νευρικά ξεσπάσματα, την νευρικότητα, την οξυθυμία, το τρεμούλιασμα και την εφίδρωση.

 Οι υψηλοί καρδιακοί σφυγμοί έχουν σαν αποτέλεσμα δυνατές ημικρανίες, πονοκεφάλους, ταχυπαλμίες και πόνους στο στήθος (‘καρδιά”) που συνήθως συνοδεύονται από μουδιάσματα λόγω της προσπάθειας του σώματος για μεγαλύτερη οξυγόνωση.

Οι μυς γίνονται σκληρότεροι και περισσότερο δύσκαμπτοι, τα στομαχικά προβλήματα επιδεινώνονται και η γενική κατάσταση του οργανισμού επιβαρύνεται.

Οι γυναίκες φαίνεται ότι υφίστανται βαρύτερα το "κόστος" του άγχους. Το έντονο και μόνιμο άγχος δρα ανασταλτικά ως προς τη περίοδο, την ωορρηξία, τις γυναικείες ορμόνες κι επιταχύνει, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, την διαδικασία της οστεοπόρωσης.

Ένα περίπου 20-30% των σύγχρονων ανθρώπων πάσχει από οργανικό πρόβλημα το οποίο έχει τις ρίζες του σε κάποια the best online casino μορφή άγχους. Οι σημερινές συνθήκες ζωής οδηγούν σε μια εκτεταμένη κακοποίηση του νευρικού μας συστήματος και σε "κατάρρευση" όλων των αμυντικών μας μηχανισμών. Η εξάντληση λόγω άγχους συγκαταλέγεται πλέον στις πιο συχνές παθήσεις από πλευράς εμφάνισης. Το σώμα αδυνατεί να προσαρμοστεί στους πολύ γρήγορους ρυθμούς και στις συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις με αποτέλεσμα εκτεταμένες φθορές του.

Η «πορεία» των στρεσογόνων αντιδράσεων

Το στρεσογόνο ερέθισμα επηρεάζει άμεσα όλον τον ανθρώπινο οργανισμό με αποτέλεσμα να προκαλούνται σειρά γρήγορων και διαδοχικών ενεργειών :

play at online casinos class="MsoNormal">Το στρεσογόνο ερέθισμα προκαλεί διέγερση της υπόφυσης. Η διέγερση της υπόφυσης ενεργοποιεί τα επινεφρίδια. Τα επινεφρίδια εκκρίνουν περισσότερη αδρεναλίνη.

Η έκκριση περισσότερης αδρεναλίνης έχει ως αποτέλεσμα η καρδιά να αρχίζει να λειτουργεί ταχύτερα  ανεβάζοντας τους σφυγμούς της και την καρδιακή παροχή.

Το βλέμμα γίνεται απλανές. Οι κόρες των ματιών διαστέλλονται.

Οι σιελογόνοι αδένες αδρανοποιούνται. Η αδρανοποίηση των σιελογόνων αδένων προκαλεί ξηροστομία (“στέγνωμα του στόματος”).

Η αναπνοή γίνεται πιο ρηχή. Αποτέλεσμα της ρηχότερης αναπνοής (λιγότερη πρόσληψη αέρα με κάθε αναπνοή) είναι η αύξηση της κατά λεπτό αναπνευστικής συχνότητας (περισσότερες αναπνοές κατά λεπτό).

Το μυϊκό σύστημα διεγείρεται κι απαιτεί αυξημένη αιμάτωση κι αύξηση των πηγών μυϊκής ενέργειας (μεγαλύτερη κατανάλωση ενεργειακών στοιχείων).

Ο καρδιακός παλμός διπλασιάζεται για να αυξηθεί η τροφοδοσία του αίματος με οξυγόνο.

Το μυϊκό ΑΤΡ επανασυντίθεται συνεχώς με γρήγορους ρυθμούς.

Το ήπαρ (συκώτι) διεγείρεται και διοχετεύει μεγαλύτερα ποσά γλυκόζης στο αίμα.

Οι ανάγκες του σώματος δεν μπορούν να καλυφτούν ολοκληρωτικά από το μυϊκό και το ηπατικό γλυκογόνο. Το συκώτι εκκρίνει επιπλέον λιπαρά οξέα στην κυκλοφορία του αίματος για υποστήριξη της μυϊκής λειτουργίας.

Η αυξημένη μυϊκή λειτουργία προκαλεί μείωση της αιμάτωσης του στομάχου και μερική αναστολή της λειτουργίας του.

Η μειωμένη αιμάτωση του στομάχου προκαλεί δυσκολία στην πέψη που αυξάνεται με την μερική αναστολή λειτουργίας του.

Προκαλείται αυξημένη εφίδρωση. Η αυξημένη εφίδρωση μειώνει την σωματική θερμοκρασία.

Οι μυς σφίγγονται περισσότερο και προκαλούνται ισομετρικές συσπάσεις. Οι συστολές των μυών προκαλούν αύξηση της παραγωγής γαλακτικού οξέος στο αίμα με αποτέλεσμα την αύξηση της ανάγκης για κατανάλωση γλυκογόνου. Μέρος του γαλακτικού οξέος χρησιμεύει ως πηγή ενέργειας της καρδιάς για να αντιμετωπιστούν οι αυξημένες ανάγκες.

Εκκρίνονται συνεχώς χημικά για ομαλοποίηση των λειτουργιών.

Σε συνθήκες στρες ο οργανισμός παράγει περισσότερη αδρεναλίνη η οποία αυξάνει την αρτηριακή πίεση και κάνει την καρδιά να χτυπά γρηγορότερα. Η μόνιμα υψηλή αρτηριακή πίεση αυξάνει την πιθανότητα καρδιακής προσβολής.

Αντιμετώπιση του άγχους

Πριν από κάθε προσπάθεια θεραπευτικής αγωγής του άγχους, θα πρέπει να γίνει προσεχτικός εργαστηριακός και ψυχολογικός έλεγχος του ατόμου και να αποσαφηνισθούν εντελώς τα αίτια πρόκλησής του. Πρέπει να διαπιστωθεί εάν πρόκειται για αμιγές ή παθολογικό άγχος, σωματική ή ψυχική διαταραχή και να αποκλειστεί η περίπτωση της κατάθλιψης λόγω ψυχιατρικών ή άλλων προβλημάτων.

Η συνήθης αγωγή που φαίνεται ότι προτιμούν οι περισσότεροι άνθρωποι είναι η λήψη διαφόρων φαρμακευτικών ουσιών. Είναι γνωστό ότι η χρήση των διαφόρων αντικαταθλιπτικών, όπως το Λίθιο και το Προζάκ, έχει σχεδόν δεκαπλασιαστεί τα τελευταία δέκα χρόνια.

Η αντιμετώπιση του άγχους με υπερδόσεις βιταμινών έχει αποδειχτεί ανεπαρκής.  Το μασάζ, η γιόγκα και τα μαθήματα χαλάρωσης προσφέρουν αποτελέσματα αλλά όχι σε όλους. Η συντροφιά ενός ζώου είναι αποτελεσματική αλλά όχι, επίσης, για όλους.

Μέθοδοι όπως η συμβουλευτική ψυχοθεραπευτική υποστήριξη κι οι ειδικές τεχνικές χαλάρωσης μπορούν να βοηθήσουν μόνον όταν γίνονται από εξειδικευμένα άτομα και οι “ασθενείς” είναι απόλυτα δεκτικοί σε αυτού του είδους τις θεραπείες.

Αποτελεσματικό μέσο είναι η αναπνευστική γυμναστική σε συνδυασμό με την εκμάθηση ειδικών τεχνικών χαλάρωσης. Η σωστή αναπνοή θεωρείται πολύ βασική.  Το στρες έχει σαν αποτέλεσμα την επιτάχυνση της αναπνοής που διαταράσσει την ισορροπία του σώματος αφού αναγκάζει το βιοχημικό σύστημα να εκκρίνει περισσότερα οξέα με αποτέλεσμα την καταστροφή των αλκαλικών αποθεμάτων που διατηρούν το Πε-χά(pH) σε ουδέτερη κατάσταση. Αυτή η βιοχημική ανισορροπία καταστρέφει σιγά-σιγά, αλλά “σταθερά”, το ανοσοποιητικό σύστημα.

Όμως ούτε η άσκηση από μόνη της ούτε οι τεχνικές χαλάρωσης ούτε οι αναπνευστικές ασκήσεις μπορούν να έχουν αποτελέσματα εάν δεν συνδυάζονται με την κατάλληλη («υγιεινή») ζωή, αν δεν γίνονται με κατάλληλο τρόπο  ή αν γίνονται απομονωμένες.